Boris Dvornik — čovek koji je odbio da ga zovu zvezdom

Jelica Janačković 2019.
Komentari

Na današnji dan 2008. godine u Splitu je preminuo Boris Dvornik, poznati hrvatski televizijski, filmski i pozorišni glumac. Bio je reditelj i scenarista, a istakao se kao jedan od najvećih predstavnika kinematografije u Hrvatskoj. Tokom 60-ih, 70-ih i 80-ih Boris je uz Batu, Milenu, Ljubišu postao megazvezda pozorišta, filma i televizije u Jugoslaviji. 

Foto: novi.ba

Boris Dvornik je rođen u Splitu 16. aprila 1939. godine. Još u djetinjstvu nastupao je u brojnim predstavama u kojima je već tada pokazao svoj veliki talenat. Nakon završene osnovne škole, upisao je srednju elektrotehničku školu, ali se odmah po završetku srednje škole počeo baviti glumom. U Novom Sadu je završio srednju glumačku školu, a ubrzo nakon toga upisao je Kazališnu akademiju Sveučilišta u Zagrebu. Boris je živeo kroz svoje uloge, jer se njegova glumačka veličina svodila da bude ono što glumi, da uloga postane, kako je rekao njegov veliki prijatelj Bata Živojinović, dramsko stanje. To dramsko stanje pratilo ih je pojedinačno ili u duetu celog života. 

Boris je počeo i celog života ostao antifašista pa je 1960. godine debitovao kao heroj u filmu Franca Štiglića Deveti krug, gde pokušava iz logora da spase mladu Jevrejku, oženivši se njome. Ovim filmom Boris je stekao veliku popularnost, koju je kasnije učvrstio ulogama iz savremenog života u komedijama Martin u oblacima i Prekobrojna. Neusiljen, dobroćudnog nastupa, pomalo nestašan, postaje jedan od vodećih glumaca mlađe generacije u jugoslovenskom filmu. Do sredine 60-ih godina nastupa uglavnom u komedijama, a od 1966. godine počinje da glumi s velikim uspehom i u filmovoma s tematikom iz NOB-a. Tako je za uloge u filmovima Most i Kad čuješ zvona nagrađen Zlatnom arenom na festivalu u Puli, dok je za uloge u ratnom filmu U gori raste zelen bor i  šofera – zavodnika u Opkladi osvojio Srebrnu arenu

Boris D 3

Boris Dvornik; Foto: sinemanija.com

Uvek uverljiv i neposredan, svoj izuzetan talenat posebno je iskazao u filmovima Događaj iz 1969. godine, prvi put kao negativac, zatim dramskom ulogom u filmu Tragovi crne djevojke, u kostimiranom filmu Derviš i smrt pa ponovo u filmu iz NOB-a Povratak. Glumio je u više od 40 dugometražnih igranih filmova, u mnogim televizijskim dramama  i TV serijama. Kao pozorišni glumac pojavljuje se uglavnom u predstavama Hrvatskog narodnog kazališta iz Splita, naročito uspešno u delima lokalne tematike i operetama. Usledio je period filmova o ratu, obnovi i izgradnji. Bio je omiljeni Dalmatinac u partizanima, miner Zavatoni u filmu Most, harizmatični Dimnjačar u Kapelskim kresovima, Dalmatinac u Sutjesci i Stipe u Neretvi. Tu se izrodilo prijateljstvo sa Batom i nastao je partizanski tandem pored kojeg su strani glumci Barton, Briner, Vels delovali bledo i neuverljivo. Bata je nosio Borisa, Boris štitio leđa Bati, a gledaoci su mogli da osete kako se oni stvarno vole, kao i zbratimljeni narodi u Jugoslaviji. 

Boris je postao i omiljeni rođak iz Dalmacije u filmovima i TV serijama u Srbiji. U Boljem životu je Lujo, u Moj tata na određeno vreme čika Boro, pa je tako postao simbol privatnog smeštaja za domaće turiste na srednjem Jadranu. Boris je ipak najveći postao posle dve TV serije: Malo misto i Veliko misto. Veliku zaslugu za to je imao Miljenko Smoje, koga je Boris smatrao drugim ocem. Smoje je, inspirisan Borisovim pozorišnim kreacijama u Tijardovićevoj Maloj Florami, Splitskom akvarelu i Roku i Cicibeli, shvatio da je Boris esencija Dalmacije. Tako su nastali Roko Prč, prvi socijalistički profiter i radnik u turizmu, i Meštar, splitski berberin kroz čiju ulogu je protutnjala istorija Splita u XX veku. U pripremi je bila i TV serija pod naslovom Balada o glumcu za koju je rekao: Ova moja Balada o glumcu, di će bit najmanje trinajst epizoda, di ću glumit sebe, svoga oca, svoju mater, cilu svoju familiju, a glumit ću i sve one najdraže šta su mi prolazili kroz život. Biću muško i žensko, plakaću i pivat, smijat se, zavitlavati sebe i sve oko sebe.

Boris D 2

Boris Dvornik i Bata Živojinović; Foto: imgrumweb.com

Boris Dvornik je više od četrdeset godina proveo u braku sa suprugom Dijanom, a upoznali su se kada je ona imala samo šesnaest godina. Tog dana, Boris ju je primetio kada je šetala splitskom pijacom, odmah se u nju zaljubio i danima joj je pevao serenade ispod prozora. Venčali su se 1962. godine kada je Dijana postala punoletna, a nakon venčanja živeli su kod Borisove majke u podrumu punih sedam godina. Dobili su dvoje dece, Danijelu i Dina, koji su postali poznati hrvatski pevači. Porodica mu je puno značila i uvek joj se s nestrpljenjem vraćao. Sin Dino bio je jedan od najpoznatijih hrvatskih fank pevača, a preminuo je 2008. godine, nepunih pet meseci nakon svog oca Borisa.

Svađa između bliskih prijatelja Borisa Dvornika i Bate Živojinovića, u kojoj su se 1991. godine kroz pisma jedno drugoga odrekli, bila je na neki način i simbol raspada SFRJ. 2004. godine pokušali su da se pomire, ali pravo pomirenje u javnosti dogodilo se 2006. godine putem video-linka Split–Beograd. Boris Dvornik tada je izjavio da je sve bio nesporazum. 2008. godine Boris je doživeo lakši moždani udar nakon kojeg je neko vreme proveo na rehabilitaciji. Nakon moždanog udara, Borisova karijera je trpela i odao se alkoholu. Boris Dvornik umro je 24. marta 2008. godine u Splitu od posledica srčanog udara. Sahranjen je tri dana kasnije na splitskom groblju Lovrinac, a komemoracija je održana u splitskom HNK-u.

 

Izvori: www.vreme.com, www.biografija.com, www.filmovi.com 

Ključne reči: Boris Dvornik , glumac , Deveti krug , Moj tata na određeno vreme , Na današnji dan ,

Komentari

Morate biti registrovani i prijavljeni da biste ostavili komentar.