Olivera Katarina − žena koja je na sceni slavila život

Milijana Jovanović 2020.
Komentari

Na današnji dan 1940. godine rođena je Olivera Katarina, jedna od malobrojnih diva bivše Jugoslavije koja je uspela da ispuni san o svetskoj slavi i opstala uprkos svim preprekama i osporavanjima, a danas više nego pre uživa poštovanje i naklonost publike. U svoje vreme bila je posebno obožavana u Kanu, Njujorku, Berlinu i Parizu, a njenom umeću divili su se i aplaudirali velikani tog vremena, kao što su Salvador Dali, Ani Žirardo, Širli Meklejn. O tome koliko je njen rad bio cenjen govori i činjenica da su o njoj pisali i svetski poznati časopisi Figaro i Njujork tajms.

Foto: www.discogs.com

Olivera Petrović rođena je 5. marta 1940. godine u Beogradu od roditelja Katarine Jovančić i Budimira Petrovića. Koreni sa očeve strane vode poreklo iz ­Hercegovine, dok su se Jovančići, bežeći od Turaka, sa Kosova naselili u Dobanovce, nedaleko od Beograda. U toku Drugog svetskog rata njena porodica se često selila iz Beograda u Dobanovce, potom u Valjevo, pa u Zemun, da bi se konačno nastanili pored mosta na Savi, današnjeg  Brankovog  mosta. Olivera je pohađala osnovnu školu kod Saborne crkve, a uporedo je bila upisana i na balet kod Ruskinje Sofije Velikove. Spremajući svoje učenice za baletsku predstavu Pepeljuga, Sofija je Oliveri dodelila ulogu pahuljice u predstavi. Međutim, kako se glavna glumica ove predstave nije pojavila, uloga je sasvim slučajno pripala Oliveri, što je i bio njen prvi iskorak na polju glume i njena prva velika, glavna, uloga.

Nakon završene Druge ženske gimnazije, Olivera se 1958. godine upisuje na Pravni fakultet. Iako je bila redovna u ispunjavanju studentskih obaveza, ona nikada sebe nije mogla da zamisli kao advokata. Zato je sa svojih nepunih devetnaest godina rešila da ode u Pariz, mada joj se majka oštro protivila iz straha da se tamo neće snaći. Međutim, ona upisuje školu francuskog jezika Alliance Française i počinje da radi kao dadilja kako bi sebi ostvarila osnovne uslove za život. Na leto iduće godine Olivera se uz pomoć Mire Stupice upisuje na Akademiju za pozorišnu umetnost u klasi profesorke Ognjenke Milićević, zajedno sa Petrom Kraljem, Stanislavom Pešić, Milenom Dravić i Mićom Uzelcem.

Već na prvoj godini je bila zapažena i dobila je angažman u Ateljeu 212, gde je odigrala ulogu u farsi Kad je žena nema iz 1960. godine sa Borom TodorovićemTaškom Načićem i drugima. Sve više je ulazila u svet glume. Iste godine glumila je Koštanu u istoimenom komadu Bore Stankovića, ali ova predstava i njena uloga nisu naišle na dobre reakcije i kritike. Posebno oštar bio je mladi reditelj Vuk Vučo, koji ju je opisao rečima Miolika, priučena, balerina, što  je Oliveru jako pogodilo jer je to bila predstava koja je trebalo da izrazi njen glumački talenat u punom sjaju. Igrom sudbine, ona se udaje za Vuka, ali taj brak traje kratko jer su njihovi karakteri bili previše različiti, što je dovodilo do čestih svađa.

Olivera Katarina 3

Olivera Katarina; Foto: www.discogs.com

U periodu između 1964. i 1965. godine Olivera je glumila u filmovima Dobra kob, One i on, Put oko sveta, Sigurno je sigurno i Ponoćni gost. Ipak, presudna u njenoj karijeri bila je 1966. godina kada je sa Radetom Markovićem, Petrom Banićevićem i Brankom Zorić snimila ratni film VojnikFilm je predstavljen na Međunarodnom festivalu u Kanu, a uspešna Olivera izgubila je posao u pozorištu. Komisija koju su činili Divna Đoković, Jovan Milićević i Bora Grigorović presudila je da Olivera dobije otkaz jer je navodno radila kako joj se prohte i za to je morala biti kažnjena. To se ipak nije odrazilo na njenu glumačku karijeru jer drama Skupljači perja, u kojoj igra kafansku pevačicu,Oliveri donosi veliku popularnost, baš kao i glavnim glumcima Velimiru Bati Živojinoviću i Bekimu Fehmijuu. Bata ​​Živojinović dobio je nagradu za najbolju mušku ulogu na Festivalu jugoslovenskog filma u Puli, a drama je nominovana za Zlatnu palmu, Oskara i Zlatni globus.

Kako projekcija ovog filma Oliveri donosi i svetsku popularnost ona snima i nekoliko filmova na stranim jezicima. Godine 1968. glumila je u ljubavnoj drami Planina gneva prema scenariju koji je potpisao Ante Popovski, a iste godine igrala je i u filmu Ima ljubavi, nema ljubavi. Ratni film Uzrok smrti ne pominjati Jovana Živanovića, po tekstu pisca Branka Radičevića, pruža joj priliku da opet sarađuje sa kolegama Batom Živojinovićem i Bekimom Fehmijem. Neke od uloga koje je imala u stranim filmovima bile su uloga Markize de Haro u jugoslovensko-italijanskom filmu Špijunka bez imena iz 1969. godine, i dve godine kasnije uloga Grofice od Albe, velike ljubavi slikara  Franciska Goje u filmu Goia - oder Der arge Veg der Erkenntnis.

Olivera Katarina 2

Olivera Katarina u nemačkom filmu Hexen bis aufs Blut gequält; Foto: www.imdb.com

Nakon manje uloge koju je odigrala u seriji Vuk Karadžić iz 1987. godine Olivera nije dobila nijednu televizijsku, filmsku ili pozorišnu ulogu. Na veliko platno vratila se 2008. godine sa jednom od većih uloga u fantastičnoj tragikomediji  Čarlston za Ognjenku. Ovo ostvarenje se smatra jednim od najskupljih u srpskoj kinematografiji, te najgledanijim filmom iz 2008. godine. Jedno od najvećih ostvarenja jugoslovenske i srpske kinematografije našlo se na programu Kanski klasici pa se u maju 2017. godine Olivera ponovo našla na crvenom tepihu Festivala u Kanu, povodom 50 godina od svetske premijere filma Skupljači perja.

Ovaj film, osim što ju je uzdigao na glumačkom polju, znatno je uticao i na njenu muzičku karijeru u kojoj je objavila dvadeset i dva singl albuma i deset albuma. Gostovala je na brojnim televizijskim stanicama u Evropi, nastupala u emisiji Džoni Karson šou u Njujorku, pevala na zatvaranju Kanskog festivala, a Italijanska državna televizija dodelila joj je laskavu titulu najoriginalnijeg glasa Mediterana. Pred pariskom publikom nastupala je čak 72 puta, a imala je i čast da peva predsedniku Jugoslavije Josipu Brozu Titu i njegovoj supruzi posle dočeka 1975. godine na Brionima. Srpska publika je najčešće prepoznaje po numeri Đelem, đelem.

 Olivera Katarina 1

Olivera Katarina; Foto: pinterest.com 

Kada je njena majka Katarina preminula 1969. godine, Olivera je bila veoma potresena. U majčinu čast ona je svom krštenom imenu dodala ime svoje majke i tako nastavila da gradi svoju karijeru pod imenom Olivera Katarina, koje do danas nije promenila. U tim teškim trenucima podršku joj je pružao Miladin Šakić, sa kojim je kasnije stupila u brak i izgradila svoju porodicu, rodivši sina Maneta. Ipak, sreća nije dugo trajala jer je Šakić sedam meseci nakon rođenja sina doživeo težak udes. Pretrpeo je ozbiljne povrede glave, zbog kojih je posle nekoliko godina preminuo. Olivera je ostala sama sa šesnaestogodišnjim sinom. Pošto više nije dobijala prilike da glumi, odlučila je da bolji život potraži u Americi. Živela je u srpskom centru u Vinzoru, a Mane se školovao u Njujorku i radio u kafiću. Završio je slikarsku akademiju, danas je poznati slikar i živi u Americi, a Olivera se vratila da živi u Beogradu. Nakon smrti supruga, Olivera se više nikad nije udala.

Izvori: biografija.orgblogspot.com

Ključne reči: Na današnji dan , OLIVERA KATARINA , glumica , Skupljači perja , KANSKI FESTIVAL , pesme , Koštana , Balerina , Atelje 212 , kultura , Vojnik ,

Komentari

Morate biti registrovani i prijavljeni da biste ostavili komentar.