Boj na Kosovu — centralni motiv srpskog nacionalnog identiteta

Tijana Milenković 2019.
Komentari

Na današnji dan 1389. godine vođena je Kosovska bitka (Kosovski boj ili Vidovdanska bitka), na hrišćanski praznik Vidovdan. Bitka je vođena na Gazimestanu, uzvišenju na severoistoku Prištine, između srpskih i osmanskih snaga. Srpske snage je predvodio knez Lazar Hrebeljanović, dok se na čelu turske vojske nalazio sultan Murat I sa sinovima Jakubom i Bajazitom. Oba predvodnika ubijena su u toku bitke, a poginuo je znatan deo vojske sa obe strane.

www.serbianaart.rs

Duga pripremanja i na srpskoj i na turskoj strani jasno su govorila da se radi o velikoj i odlučnoj borbi, o čemu svedoči i to što su na bojno polje krenula i oba vladara lično. U Lazarevoj vojsci jedno krilo je vodio Vuk Branković, a drugo su sačinjavali bosanski odredi pod zapovedništvom vojvode Vlatka Vukovića. Zajedno sa njima, u pomoć Lazaru došli su i hrvatski krstaši, pod vođstvom Ivana Paližne. U turskoj vojsci bilo je i Srba i Grka koji su došli iz pokorenih oblasti. Nema tačnih podataka o tome koliko je vojnika bilo sa obe strane, ali veruje se da je bilo između 12000 i 30000 vojnika na srpskoj, a 30000 do 40000 vojnika na turskoj strani.

U prvoj fazi bitke, srpske snage su potisnule protivnika, a Miloš Obilić, jedan od srpskih vitezova, uspeo je da ubije sultana Murata. Nakon Muratove smrti njegovo mesto preuzeo je njegov sin Bajazit. On je ubrzo izvršio protivnapad u kome je zarobljen i pogubljen knez Lazar, kao odmazda za Muratovu glavu. Za to vreme, Vlatko Vuković se povlači sa Kosova i vraća u Bosnu, A Vuk Branković, nakon pobede na desnom krilu, pristiže u pomoć centru srpske vojske i odoleva Bajazitovim napadima. Bajazit tada odlučuje da pogubi svog brata Jakuba, navodno kao kazna zbog poraza, a u stvari da bi sebi obezbedio presto, nakon čega se osmanska vojska povukla sa bojišta i napustila Srbiju.

Foto: www.cosmo.at

Foto: www.kosmo.at

Pogibija oba vladara, do tada nečuvena u istoriji Balkana, ali i činjenica da Bajazit čak nije ni ostao u Srbiji, izazvala je utisak da je srpska pobeda potpuna. Međutim, po Srbiju su posledice odmah bile vidljive. Bez Lazara i bez vojske, zemlja je ostala sa ženom na prestolu i sa još nepunoletnom Lazarevom muškom decom. U to vreme su bila česta nadiranja Ugara sa severa, pa je kneginja Milica, koja je tada upravljala Srbijom, ponudila Bajazitu vazalstvo i svoju ćerku Oliveru, a on je zauzvrat branio Srbiju od Ugara, s obzirom da je najstariji Lazarev sin, Stefan, te 1390. godine imao samo 14 godina. Nakon punoletstva, na srpski presto je došao Stefan Lazarević i, svestan svoje nemoći, u početku je vodio mudru politiku kao turski vazal. Kao novi sultan, Bajazit I je uzeo Oliveru za ženu, Srbi su bili primorani da plaćaju danak Turcima i obavezali su se da će ratovati u njihovu korist, a ostatak Srbije Turci su preuzeli tek 1459. godine.

Kosovska bitka imala je veliki odjek u tadašnjoj Evropi i uspela je da privremeno zaustavi osmansko širenje Evropom. Tokom vekova koji su usledili, boj na Kosovu je postao centralni motiv srpske narodne poezije i centralni motiv srpskog nacionalnog identiteta, a Kosovka devojka postaje simbol pobede srpske vojske na Kosovu polju, odnosno pobede pravde i etike dobra. Gazimestan, na kome je vođena bitka, postao je memorijalni park sa spomenicima i božurima za koje se veruje da rastu samo na ovom mestu. Kompleks Gazimestana je pod zaštitom države od 1999. godine, a svakog 28. juna poseti ga više desetina hiljada Srba u znak sećanja na tešku borbu sa još težim posledicama.

Izvori: b92.netnationalgeographic.rsnezavisne.com

Ključne reči: Na današnji dan , Kosovski boj , Bitka na Kosovu , Knez Lazar Hrebeljanović , Sultan Murat ,

Komentari

Morate biti registrovani i prijavljeni da biste ostavili komentar.